Rok 1970 był przełomowym momentem w historii Radomiaka Radom, kiedy to drużyna po raz pierwszy dotarła do półfinałów Pucharu Polski. Zespół, prowadzony przez trenera Stanisława Kraskę, zaskoczył nie tylko swoich najwierniejszych kibiców, ale również całą piłkarską Polskę. W tamtych czasach Radomiak był zespołem, który dopiero zaczynał zdobywać uznanie na krajowej scenie, a ich sukces w Pucharze Polski był symbolem potencjału, jaki tkwił w tej drużynie.

W drodze do półfinału Zieloni musieli stawić czoła wielu trudnym przeciwnikom. W ćwierćfinale zagrali z drużyną Górnika Zabrze, jednym z najbardziej utytułowanych klubów w Polsce. Mecz odbył się na neutralnym terenie i zgromadził wielu kibiców, którzy z niecierpliwością czekali na starcie. Radomiak zdołał zdobyć bramkę dzięki świetnej akcji zespołowej, a obrona skutecznie zatrzymała ataki Górnika.

Po tym triumfie drużyna Radomiaka zyskała jeszcze większą motywację i pewność siebie. Półfinał, który odbył się na stadionie w Łodzi, był pełen emocji. Zieloni zmierzyli się z drużyną ŁKS Łódź, a mecz ten na długo zapisał się w pamięci kibiców. Choć Radomiak ostatecznie nie awansował do finału, to ich występ w Pucharze Polski z 1970 roku na zawsze pozostanie w sercach fanów.

Ten sukces nie tylko pomógł zbudować historię Radomiaka, ale także zainspirował przyszłe pokolenia, które marzyły o powtórzeniu osiągnięć swoich poprzedników. Historia z 1970 roku jest dowodem na to, że zespół, mimo skromnych początków, był w stanie walczyć z największymi. Dziś, kiedy Zieloni walczą w Ekstraklasie, tamten sukces w Pucharze Polski przypomina, jak wiele można osiągnąć dzięki determinacji, pasji i wsparciu kibiców.

Wspomnienia z tamtych czasów są żywe, a wielu kibiców, którzy byli świadkami tego historycznego momentu, wspomina go z sentymentem. Dla Radomiaka Radom Puchar Polski 1970 to nie tylko kawałek historii, ale także lekcja, że każdy mecz to szansa na stworzenie nowej legendy.