Początek lat 80. to dla Radomia czas wielkich nadziei i równie wielkich wyzwań. Na sportowej mapie Polski, wśród ligowych gigantów, Radomiak Radom, choć szanowany, pozostawał na uboczu najwyższego szczebla rozgrywek. Marzenie o grze w elicie, ówczesnej I Lidze (dzisiejszej Ekstraklasie), tliło się w sercach kibiców Zielonych od dekad, przekazywane z pokolenia na pokolenie na trybunach naszego Stadionu.

Sezon 1983/84 okazał się jednak przełomowy. Od pierwszych kolejek II Ligi widać było, że w drużynie Zielonych drzemie niezwykła energia. Pod wodzą trenera Józefa Antoniaka, zespół Radomiaka tworzyła mieszanka doświadczenia i młodzieńczego zapału. Każdy mecz na własnym obiekcie był świętem, a wyjazdy stawały się wyprawami, z których nasi piłkarze wracali z coraz to cenniejszymi punktami. Tabela ligowa stopniowo układała się po myśli radomian, a atmosfera wokół klubu gęstniała z każdym zwycięstwem.

Kluczowe momenty sezonu to seria niezwykle zaciętych spotkań, w których Zieloni potrafili wykazać się charakterem i wolą walki. Nie było łatwo, rywale byli mocni, a presja rosła z każdą kolejną kolejką. Ale to właśnie w tych trudnych chwilach objawiała się prawdziwa siła Radomiaka. Punkt zdobyty tu, zwycięstwo wywalczone tam – każdy detal budował solidny fundament pod historyczny sukces. Wraz z nadejściem wiosny, kiedy trawa na boisku nabierała intensywniejszej zieleni, coraz realniejszy stawał się upragniony awans.

Decydujący moment nadszedł w czerwcu 1984 roku. Po fantastycznym finiszu sezonu, Zieloni zapewnili sobie pierwsze miejsce w grupie II Ligi, tym samym bezpośredni awans do I Ligi. Radom eksplodował radością. Ulicami miasta przeszły spontaniczne pochody, a kibice, którzy od lat śnili o tej chwili, wreszcie mogli świętować historyczny triumf. To było coś więcej niż tylko sportowy sukces – to był symbol jedności, wytrwałości i spełnienia marzeń całej społeczności. Każdy mieszkaniec Radomia czuł się częścią tego osiągnięcia.

Tamten awans do I Ligi był kamieniem węgielnym dla wielu późniejszych pokoleń piłkarzy i fanów. Pokazał, że Radomiak Radom, z jego skromnymi początkami, jest w stanie walczyć o najwyższe cele. Nawet jeśli przygoda w elicie trwała tylko jeden sezon, to pamięć o tym, jak Zieloni po raz pierwszy wdarli się na salony polskiej piłki, pozostała żywa. To wspomnienie nadal inspiruje, przypominając, że z determinacją i jednością można osiągnąć rzeczy, które wydawały się niemożliwe. To właśnie dzięki takim chwilom buduje się prawdziwa legenda klubu.